Οικογενειακή Συστημική Ψυχοθεραπεία

Η απαρχή της Οκογενειακής Συστημικής Ψυχοθεραπείας

Η οικογενειακή θεραπεία αποτελεί κλάδο της ψυχοθεραπείας ο οποίος άρχισε να διαμορφώνεται περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 1950.
Η Γενική Θεωρία των Συστημάτων και η Κυβερνητική έδωσαν τις βασικές αρχές για την ανάπτυξη της οικογενειακής θεραπείας , γι αυτό και οι όροι "οικογενειακή θεραπεία" και "συστημική θεραπεία" είναι ταυτόσημοι.

Σε τι διαφοροποιείται η Οικογενειακή Συστημική Ψυχοθεραπεία

Η οικογενειακή συστημική προσέγγιση διαφοροποιείται από άλλες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις λόγω της έμφασης που δίνει στην δυναμική των σχέσεων. Έτσι αντί να εστιάζει στις ενδοψυχικές συγκρούσεις και τα ατομικά χαρακτηριστικά του προσώπου, προσεγγίζει το πρόβλημα ως εμπλοκή στην αλληλεπίδραση του ατόμου με τους άλλους. Το πλαίσιο μέσα στο οποίο δρα και κινείται κάποιος παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του. Το πιο σημαντικό πλαίσιο δυναμικών αλληλεπιδράσεων είναι η οικογένεια, οπότε για την αντιμετώπιση της δυσκολίας διερευνώνται οι σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας και τα βιώματα που έχουν μέσα σε αυτή.

Τι κάνει ο οικογενειακός συστημικός ψυχοθεραπευτής

Ο οικογενειακός συστημικός ψυχοθεραπευτής βασίζεται στην άποψη ότι τα ψυχολογικά,συναισθηματικά και συμπεριφερολογικά συμπτώματα που παρουσιάζονται μέσα στην οικογένεια τείνουν να διαιωνίζονται και να περνούν από τη μία γενιά στην άλλη (διαγενεακό τραύμα) .Ο τρόπος με τον οποίο σχετίζονται  τα μέλη της οικογένειας ενισχύει το τραύμα αν δεν έχει γίνει επεξεργασία. Βοηθώντας τα μέλη της οικογένειας να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο σχετίζονται μεταξύ τους, η συμπτωματολογία τροποποιείται αποτελεσματικά. Ο θεραπευτής παρατηρεί την επικοινωνία των μελών της οικογένειας και προσπαθεί να κατανοήσει τα δυναμικά της. Ερχόμενος κοντά στην οικογένεια , αλλά διατηρώντας ταυτόχρονα και την κατάλληλη απόσταση ώστε να οδηγήσει τα μέλη της οικογένειας να βρουν διέξοδο από τις δυσλειτουργικές συμπεριφορές τους, ο θεραπευτής  δείχνει στους θεραπευόμενους πως να διαφοροποιούνται και πως να σχετίζονται με λειτουργικό τρόπο.

Απαραίτητη προϋπόθεση για θεραπεία είναι η συναίνεση των μελών της οικογένειας και η επιθυμία τους να οδηγηθούν σε λειτουργικότερα σχήματα συμπεριφορών.

*Πηγές

  • Σχολές Οικογενειακής Συστημικής Θεραπείας, Επιμέλεια Βάσω Παπαδιώτη- Αθανασίου και Λία Σοφτά- Nall , Εκδ. ΤΟΠΟΣ
  • Τεχνικές οικογενειακής θεραπείας, Salvador Minuchin H. Charles Fishman, Εκδ. Εκδ. ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ - ΚΕΘΕΑ